In verwachting

Vijf interdisciplinaire teams, een nieuwe generatie operamakers. Studenten van het Conservatorium, de Theaterschool, de Filmacademie en de UvA komen samen om hun droom te realiseren; opera maken. Volg hen hier wekelijks om te zien hoe dat in zijn werk gaat — de inspiratie, de dromen, de tegenslagen en de successen tot de premières tijdens het Opera Forward Festival.

Ik ben Mascha, de dramaturg van deze opera. Toen mij, voordat mijn studie begon, werd gevraagd of ik aan een operaproject wilde meewerken, heb ik meteen ja gezegd. Niet omdat ik nou zoveel met opera heb, om eerlijk te zijn, ik had er nog nooit één gezien, maar omdat het me een grote uitdaging leek om samen met een team van gelijkgestemden iets moois te creëren. Rosita heeft het libretto voor de opera geschreven en op dit moment is Mathilde, onze componiste, bezig om de muziek te schrijven die dit verhaal zal dragen. Ik heb tijdens het proces het gesprek tussen ons drieën gaande gehouden en ik heb feedback gegeven op de tekst van Rosita. Op dit moment bespreek ik met Rebekka, de regisseuse, wat haar ideeën zijn en hoe we die het beste kunnen gaan waarmaken. We zijn nu vooral bezig met praktische zaken, zoals het regelen van een bijeenkomst met het hele team, inclusief koor, en het inplannen van de repetities. Ik ben ontzettend benieuwd hoe de tekst samen komt te vallen met de muziek en wat Rebekka, de regisseuse, ermee gaat doen!

Rosita:

‘De samenwerking met Mathilde, Mascha en Rebekka was zeer verrassend. We hebben heel diverse achtergronden en we zijn vanaf het begin van onze samenwerking in gesprek gegaan. We hebben het gehad over wat bezieling voor ons betekent, hoe het leven na de dood zou kunnen zijn en de egocentrische westerse cultuur besproken. Van daaruit zijn we op het idee voor de opera gekomen: een kunstenaar en het onzekere en soms slopende proces om tot kunst te komen.
Het libretto Van het Ego naar de Bron is mijn debuut. Als tweedejaars scenariostudent aan de Filmacademie heb ik vrijwel geen ervaring met het schrijven voor opera. Toch heb ik altijd een geheime liefde gevoeld voor opera, de emotie die de muziek los kan maken is alles overstijgend.’

Mathilde:

‘Toen ik hoorde van dit project was ik dolenthousiast. Ik had de hele zomer vlinders in mijn buik als ik eraan dacht, want het is mijn droom om ooit een opera te schrijven en dit was de perfecte kans om een eerste poging te wagen. Toen ook nog bleek dat ik voor de fantastische bezetting van strijkkwintet, vocaal jazzensemble en solo sopraan mocht gaan componeren was ik helemaal gelukkig. Hoewel vijftien minuten niet lang is in operatermen, is het een spannende uitdaging voor mij. Er komt veel bij kijken; al die verschillende disciplines die naast elkaar bestaan met als doel elkaar te versterken en samen te smelten tot één kloppend geheel. Ik zit op dit moment midden in het maakproces. Iedere dag loop ik zingend door mijn huiskamer te ijsberen (en te stampen) of ik zit aan de piano, op zoek naar spannende akkoorden of achter mijn cello om te experimenteren met ruisende, glinsterende klanken. Tussendoor loop ik naar de grote tafel, die inmiddels bezaaid ligt onder de schetsen, om ideeën op te schrijven. Sommige ideeën zijn heel precies genoteerd; melodieën met toonhoogte, ritme, articulatie, dynamiek, alles erop en eraan. Andere zijn op het eerste gezicht totaal onbegrijpelijk; vormen, lijnen, sfeeromschrijvingen, krabbels, knipsels, vraag- en uitroeptekens, vage schetsen. Uit al die schetsen komt langzaam een beeld naar boven. Hoewel het beeld nu nog onscherp is, staat het als het nieuwe jaar aanbreekt allemaal glashelder op papier. Dat is een spannend vooruitzicht omdat ik ook zelf nu nog niet weet wat het precies zal zijn, een beetje alsof je zwanger bent; terwijl het nieuwe schepsel in je groeit heb je tot op het laatste moment geen idee hoe het er werkelijk uit zal komen te zien. Na de bevalling is het aan de regisseur en de musici om het stuk tot leven te wekken!’

Onze opera:

Zwart. De hemel, zwart. Zo luidt de eerste zin van onze opera. Waar zijn we? Nergens. Een plek die niet bestaat. De innerlijke belevingswereld van een jonge vrouw. Wie is zij? Stemmen vullen de ruimte, gedachtestromen overstemmen de stilte. Zij luistert, laat zich meevoeren. Luister. Vergeet mij niet. Luister. Onze voorstelling is te zien op 22 maart, om 16.30 en 18.45 uur, in het Noodtrappenhuis onder de foyer van Nationale Opera & Ballet.

p e r s o n a r is te bezoeken met een gratis dagticket voor OFF Day 8. Bestel nu jouw tickets!