Wanneer gekooide vogels beginnen te zingen

Het team van Daughters of Dido kreeg Dido and Aeneas van Henry Purcell toegewezen als vertrekpunt voor hun opera. Vervolgens nam hun proces een interessante wending. Zij lieten zich voor hun verhaal, compositie en visie inspireren door de historische Dido, de gedichten van de Amerikaanse schrijfster Maya Angelou en de protesten tegen het strenge regime in Wit-Rusland, waarin vrouwen de hoofdrol spelen én het verschil maken. Wellicht geen toeval, want het artistieke team bestaat hoofdzakelijk uit vrouwen.

Bij het gesprek over Daughters of Dido komt niet alleen het artistieke team aan het woord,  maar ook de castleden. Dat hangt samen met de werkwijze, aldus dramaturg Henriette: “Wij ontwikkelen ons project als collectief. Onze castleden zijn daarom een volwaardig onderdeel van ons artistiek team.” Voor de drie solisten is dit dan ook een hele nieuwe manier van werken. Sopraan Markéta: “Je krijgt normaal gesproken je muziek, leert deze en voert uit wat er van je gevraagd wordt. Nu denken wij ook mee in het proces en zo krijgen wij ook veel meer eigenaarschap over onze personages. Hierdoor zijn zij ook een deel geworden van wie wij zelf zijn.”

Sterke en inspirerende vrouwen
Gaandeweg raakte het team gefascineerd door het idee om zo ver mogelijk van het origineel af te stappen. Want wat zij met hun Daughters of Dido doen, heeft weinig tot geen relatie met het origineel van Purcell. Henriette: “Vrij vroeg in het proces kwam onze componist Elizabete Beāte met het verhaal en de beelden van de protesten in Wit-Rusland. Dit vormde ons startpunt van de zoektocht naar het verhaal van sterke vrouwen.”

Het gedicht ‘Caged Bird’ van Maya Angelou gaf het team vervolgens de concrete inspiratie die zij zochten. Niet alleen is het gedicht verweven in het libretto, maar het draagt ook bij aan de onderliggende boodschap die zij hopen over te dragen aan de vele generaties jonge vrouwen die nog zullen volgen: dat innerlijke kracht juist gevonden kan worden in de zwaktes die je kent.

Universaliteit van klank en geluid
Het team maakt niet enkel gebruik van de kracht van het gesproken woord. Zij zoeken ook naar de schoonheid van de universaliteit van klank en geluid. In Daughters of Dido presenteren zij twee verschillende werelden; de werkelijke wereld en de innerlijke wereld van de personages. Beide werelden worden op verschillende manieren verklankt; de ene wereld door de poëtische taal van Angelou’s ‘Caged Bird’ en de andere wereld door de meer abstracte tonen, klanken en geluiden.

Deze benadering vindt ook weerklank in de scenografie, want deze zal in ieder opzicht bij gaan dragen aan de klankwereld. Henriette: “Onze scenografie is in zekere zin eigenlijk ook een muziekinstrument. We werken met materialen die kunnen resoneren in de ruimte, zoals metaal. We gaan in onze opera dan ook af en toe voorbij het idee van de gangbare melodie, zowel met de stemmen, als met de instrumenten en materialen die we gebruiken in onze scenografie. Deze werken dus echt complementair aan elkaar. Zij vullen elkaar aan en gaan hand in hand. Net als wij als team.”

Wil je meer lezen over Daughters of Dido?  Kijk dan snel op de voorstellingspagina!

Tekst: Naomi Teekens
Foto’s: Milagro Elstak